Nowe recenzje
· GRZECHY JOANNY, Marat Joanna, Wydawnictwo Replika, recenzent: Hyla Bogumiła· ZŁOCISTA DOLINA, Walczak J. Iwona, Wydawnictwo Replika, recenzent: Hyla Bogumiła· MASTERTON. OPOWIADANIA. TWARZĄ W TWARZ Z PISARZEM, Masterton Graham. Cichowlas Robert, Pocztarek Piotr, Albatros, recenzent: Lipski Bartosz· SATYNOWY MAGIK, Łysiak Waldemar, Wydawnictwo Nobilis, recenzent: Solecki Tadeusz· NIEUGIĘTY, Millar Sam, Wydawnictwo Replika, recenzent: Stolarz Iwona· APETYT NA JUTRO, Woźniak Agnieszka, Wydawnictwo Replika, recenzent: Błaszkowska Alina· EWANGELIA WEDŁUG PIŁATA, Schmitt Éric-Emmanuel, Wydawnictwo Literackie, recenzent: Solecki Tadeusz[ RECENZJE ]
Online
Aktualnie jest 38 gość(ci) i 4 użytkownik(ów) online.
Jesteś anonimowym użytkownikiem. Możesz się zarejestrować za darmo klikając tutaj
NA FORUM
 | CO Z RUBRYKĄ |
 | wszystko jest do zmiany |
| FABRYKA-NASZE MIEJSCE W KOSMOSIE |
| Funkcja redaktora - rezygnacja umorusańca |
| Jerzy Reuter - Izobar nie żyje |
| Zaproszenie na kwietniowy DACH |
| O stronie na stronie. |
| Fantazje Zielonogórskie 2012 - konkurs na opowiadanie |
| Coś dla poetów i miłośników poezji |
 | Kwiecień plecień w netkulturze! |
 | Cytat z Forum |
| Zbieramy teksty do nowego numeru Magazynu Cegła!!! |
| Konkurs Poetycki „O Srebrne Pióro MDK” – VI edycja |
| CHATA |
 | Dość codzienność! |
| Zapraszamy na Świąteczny DACH |
 | Kto |
| Ody odbite Karola Maliszewskiego |
| Pierwsze zdanie! |
 | współpraca przy scenariuszu - za pieniądze |
 | Ankieta dotycząca czytelnictwa kryminałów |
| Czarny Kot |
 | Rozwój osobisty medytacje terapeutyczne |
| ID w Czasie Fantastyki |
 | Barwy, a tworzenie nastroju |
 | Nieznane teksty Tadeusza Konwickiego w |
| Rozwój osobisty kluczem do sukcesu |
| Co Na Scenie - Nowy Wymiar Teatru |
 | nieTUZINkowa 12-ka Netkultury |
 |
Liryka: koleje losu, losy kolejowe /wiersz/ *
Wysłano dnia 03-11-2002 o godz. 11:45:55
Autor: Wojciech_Kotlinski
już teraz, po podróży do środka słów
unosi się nade mną duch pociągu, kolejowy
opiekun ludzkości, drugiej klasy
osobowy. powoli toczę się nasypem na
sypanym żwirem torze, starając się nie wypaść
źle w tym całym przedstawieniu. lokomotywa
cicho gwiżdże podpowiadając,
może to już następna stacja?
|
|
|
|
Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować |
|
Re: koleje losu, losy kolejowe /wiersz/ *
przez Rojewski dnia 04-11-2002 o godz. 00:50:56 http://www.netkultura.pl | | Jest to jeden z bardzo wielu wierszy /w tym i części moich własnych, niestety/ do którego ciężko jest znaleźć klucz przeciętnemu odbiorcy. Wiersz najczęściej dotyczy bardzo indywidualnych przeżyć autora, jest efektem tak spontanicznego aktu tworzenia, że piszemy i już. Tymczasem zapominamy często, że nasze przemyślenia mogą być tak indywidualne, że współdzielić je z odbiorcą trudno. Ponadto mimo szczególnej swobody formalnej /przysłowiowa licencia poetica/ poeta musi zachować minimum komunikatywności. Jeśli o tym zapomni, co bardzo prawdopodobne, bo dla twórcy jest wszystko jasne, to powstają utwory do których należałoby dołączać autora jako suplement. Tak jest i tu. Ja nie wiem o co Autorowi chodzi, co chciał mi, jako czytelnikowi przekazać. I jak to jest, jest już po podróży, czy jeszcze się toczymy po nasypie? Dokąd Autor jedzie też nie bardzo się domyślam. Kraina słów - czy to metafora tak pojemna, żeby pomieścić życie jako takie, a może tylko literacką wenę? Pytam bez żadnej złośliwości, z zakłopotaniem raczej, bo może mojej bystrości tu nie starcza. Niestety dopóki tego jakoś nie zaczepię to mi się nie spodoba. Pozdrawiam |
Re: koleje losu, losy kolejowe /wiersz/ *
przez Filutek dnia 04-11-2002 o godz. 06:42:11 | Ja to już nic na temat białych wierszy nie napiszę,ponieważ i nie!
Tutaj myślę-małe wyjaśnienie ktoś napisać powinien.Może Pan Wojtek,lub Redakcja?
|
Re: koleje losu, losy kolejowe /wiersz/ *
przez Lukasz_Stadnicki dnia 04-11-2002 o godz. 09:48:32 http://www.portalliteracki.pl | | Ja Wojtku jestem dla Twojego wiersza bardzie pobłażliwy, bo raduje mnie w nim ciekawy, dosyć oryginalny "sposób mówienia i myślenia", poszukiwanie oryginalności - dosyć moim zdaniem skuteczne, co wszakże nie znaczy iż w mojej głowie nie rodzą się podobne pytania jak u Rojewskiego. Przy okazji wiedz, że wierszyków, w których tory czy pociągi aspirowały do alegorii czy metafory różnych "życiowych" spraw czy samego życia - było sporo. Pozdrawiam. |
Re: koleje losu, losy kolejowe /wiersz/ *
przez Filutek dnia 04-11-2002 o godz. 15:21:02 | | Jeśli Pan Redaktor tak twierdzi-wierzę na słowo.Ja się na tym nie znam. |
|
|
| |
Portal Literacki - Fabrica Librorum 1998-2011 poczta małpiatka portalliteracki.pl
Publikowane teksty są własnością ich autorów. Kopiowanie, powielanie, odtwarzanie publiczne bez zezwolenia jest zabronione. |
Reklama w Portalu Literackim
|
|
