Portal Literacki - Fabrica Librorum. Literatura: wiersze, opowiadania, felietony, eseje

/moherowy felieton antyklerykalny/

Nie lubimy kaczorów, oj – nie lubimy. Już wiemy, że czekają nas stracone lata. Już wiemy, że nic się nie poprawi, w żadnej dziedzinie. Już wiemy, że drukować będą pieniądze bez pokrycia. Już wiemy, że zmonopolizują media. Już wiemy, że poróżnią nas z Europą i caaałą Rosją. Już wiemy nawet, że zaostrzenie wymiaru sprawiedliwości uderzy w niewinnych a na ulicach będzie jeszcze niebezpieczniej niż teraz (o ile to, rzecz jasna, możliwe).
Nie powiem – życzyłem zwycięstwa Tuskowi. Uważałem – i nadal uważam – że z punku widzenia spraw najważniejszych – czyli gospodarki – byłby najlepszym możliwym prezydentem. Nie tu leży problem, że ja lub Wy, kochani, nie chcieliście, by został prezydentem. Problem leży gdzie indziej. W głowie pana Tuska, konkretnie. Problemem jest, że on sam nie chciał nim być.

Nie wiem, czy wynikało to z rzeczywistej potęgi ‘grup trzymających władzę’, którą widział pan Tusk i z którą nie wierzył, że poradzi sobie osobiście. A może to ta polskość, której tak bardzo chciały odmówić mu rozmaite szumowiny jest winna? A konkretnie, to ciapowatość właściwa większości polskiej inteligencji. O ileż wygodniej rozłożyć ręce – ‘zrobiłem co mogłem’. Dość, że przegrał na własną prośbę. Oddał pole, próbował udowadniać, że nie jest wielbłądem – i udało mu się. Może mieć satysfakcję – nie jest.

Ale mniejsza z panem Tuskiem. Najwyraźniej ma to, czego chciał. Za to my mamy to, czego nie chcieliśmy – pana Kaczyńskiego – i nie możemy mu tego wybaczyć. Dajmy mu szansę, na litość Boską. Pokrytykujemy go, gdy będzie za co.

Pan Lem deklaruje, że gdyby miał trzydzieści lat mniej, to by wyjechał. Tylko – powiada – nie ma dokąd: ‘w Szwajcarii nudno, w USA głupio’. Straszne, doprawdy, rozterki – za poprzedniej kadencji nikt, rzecz jasna, nie wyjeżdżał. Przynajmniej nikt z klasą (kasą). Dopiero teraz widmo ciemnogrodu zajrzało nam w oczy.

Zajmijmy się więc ciemnogrodem – zdaje się, że ojciec Glemp zorientował się w końcu, kto jest faktycznym prymasem Polski. ‘ojciec Rydzyk powinien ograniczyć swoje ambicje i poddać się kościołowi’ – zaproponował więc ojciec Glemp. Ciekawe, co na to ojciec Rydzyk? I co zrobi ojciec Glemp, jeśli ojciec Rydzyk jednak swoich ambicji nie ograniczy? ‘A coś przecież zrobić muszę, albo z kozła ruszać precz. Autorytet mi się kruszy – autorytet ważna rzecz...’. Doczekamy się wreszcie jakiejś klątwy, ekskomuniki, schizmy? No, Prymasie – JP II już nad tym nie zapłacze. Zrobisz coś z tym monopolem, który wciągnął do grobu Pierwszą Rzeczpospolitą?

A że coś z tym zrobić trzeba, niech was przekona kilka cytatów jakie padły w trakcie kazania do około tysiąca młodych Polaków zebranych na pasterce w kościele przy Halston Street w Dublinie:
‘dusza ludzka to chlew’
‘nasze postanowienia są nic nie warte’
‘nie ma człowieka bez grzechu. Oprócz Jezusa. No i Matki Boskiej, oczywiście’
‘tylko faryzeusz może wierzyć, że jest w stanie stać się lepszym’
‘Bóg nie oczekuje od nas, byśmy nie grzeszyli. Bóg wybacza grzechy. Bóg chce od nas tylko, byśmy wyznali mu nasze grzechy’
‘jak ciało potrzebuje pożywienia, tak dusza potrzebuje Boga. Przychodźcie do kościoła codziennie’
To są słowa wypowiedziane do ludzi, którzy muszą uczyć się w każdej wolnej chwili. Którzy muszą powziąć takie postanowienie i realizować je każdego dnia. Którzy ciężką pracą wspinają się w miejsca, na które ich irlandzcy rówieśnicy idą wprost ze szkoły. Do ludzi, którzy muszą być najlepsi by być uznani za wystarczająco dobrych. I którzy robią to wszystko do tego stopnia dobrze, że byli w stanie zdobyć sobie szacunek miejscowych, co się w dziejach polskiej emigracji zdarzało bardzo, bardzo rzadko. I jakież to wsparcie otrzymują oni od swego ‘pasterza’? Czy tak trudno kościołowi wybaczyć im, że nie są bandą przegrańców?

Czego się bać, Prymasie? Cóż Polska ma do stracenia na tej schizmie? Każda zmiana może być tylko zmianą na lepsze. Czy nie wystarczająco długo żyłeś w cieniu wielkiego człowieka? Czy naprawdę Twoje nazwisko ma pozostać tylko na marginesie kronik? Toż i stamtąd znika, wypierane przez Rydzyka. Czy warto pozostać nikim w imię utrzymania wpływów Rzymu w środowisku, w którym i tak są one tylko iluzją?

Szczęśliwego Nowego Roku, Donaldzie Tusku. Szczęśliwego Nowego Roku, Józefie Glempie. Dziś jeszcze pamiętam, jak się nazywacie. Ale za rok?

Dzieła wybrane

Nowe recenzje

Online

NA FORUM

Autorzy polecani


Strona główna Twoje konto Teksty Dzieła wybrane Dzieła zebrane Recenzje Książki Autorzy Wydawcy Recenzenci Kategorie Wyślij tekst Wyszukiwanie Ludzie Portal REGULAMIN Komunikaty redakcji O oznaczeniach tekstów Napisz do redakcji Statystyka strony Top 30 Reklama w portalu Forum Wyślij tekst Nowości SZUKAJ