Nowe recenzje
· GRZECHY JOANNY, Marat Joanna, Wydawnictwo Replika, recenzent: Hyla Bogumiła· ZŁOCISTA DOLINA, Walczak J. Iwona, Wydawnictwo Replika, recenzent: Hyla Bogumiła· MASTERTON. OPOWIADANIA. TWARZĄ W TWARZ Z PISARZEM, Masterton Graham. Cichowlas Robert, Pocztarek Piotr, Albatros, recenzent: Lipski Bartosz· SATYNOWY MAGIK, Łysiak Waldemar, Wydawnictwo Nobilis, recenzent: Solecki Tadeusz· NIEUGIĘTY, Millar Sam, Wydawnictwo Replika, recenzent: Stolarz Iwona· APETYT NA JUTRO, Woźniak Agnieszka, Wydawnictwo Replika, recenzent: Błaszkowska Alina· EWANGELIA WEDŁUG PIŁATA, Schmitt Éric-Emmanuel, Wydawnictwo Literackie, recenzent: Solecki Tadeusz[ RECENZJE ]
Online
Aktualnie jest 34 gość(ci) i 1 użytkownik(ów) online.
Jesteś anonimowym użytkownikiem. Możesz się zarejestrować za darmo klikając tutaj
NA FORUM
 | CO Z RUBRYKĄ |
 | wszystko jest do zmiany |
 | FABRYKA-NASZE MIEJSCE W KOSMOSIE |
 | Funkcja redaktora - rezygnacja umorusańca |
 | Jerzy Reuter - Izobar nie żyje |
 | Zaproszenie na kwietniowy DACH |
 | O stronie na stronie. |
 | Fantazje Zielonogórskie 2012 - konkurs na opowiadanie |
 | Coś dla poetów i miłośników poezji |
 | Kwiecień plecień w netkulturze! |
 | Cytat z Forum |
 | Zbieramy teksty do nowego numeru Magazynu Cegła!!! |
 | Konkurs Poetycki „O Srebrne Pióro MDK” – VI edycja |
 | CHATA |
 | Dość codzienność! |
 | Zapraszamy na Świąteczny DACH |
 | Kto |
 | Ody odbite Karola Maliszewskiego |
 | Pierwsze zdanie! |
 | współpraca przy scenariuszu - za pieniądze |
 | Ankieta dotycząca czytelnictwa kryminałów |
 | Czarny Kot |
 | Rozwój osobisty medytacje terapeutyczne |
 | ID w Czasie Fantastyki |
 | Barwy, a tworzenie nastroju |
 | Nieznane teksty Tadeusza Konwickiego w |
 | Rozwój osobisty kluczem do sukcesu |
 | Co Na Scenie - Nowy Wymiar Teatru |
 | nieTUZINkowa 12-ka Netkultury |
 |
Liryka: Strych /wiersz/ *
Wysłano dnia 26-02-2003 o godz. 10:17:37
Autor: draxen
zanieśliśmy
wzruszenia
na strych
na wszelki wypadek
kiedyś
mogą się przydać
kiedyś
będzie jak znalazł
choć stare
i zakurzone zostawiliśmy je
między honorem
a wiarą,
tuż obok uczciwości
a przynajmniej
tak się nam wydawało
bo na strychu
ciemno
i rzadko tam zaglądamy...
|
|
|
|
Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować |
|
Re: Strych /wiersz/ * przez Rojewski dnia 26-02-2003 o godz. 14:51:11 http://www.netkultura.pl | | To, że mnie to nie porywa, a nawet nieco peszy pewną dosłownością przypiszę bardziej własnemu cynizmowi niż czemu innemu. Myślałem że o honorze, wierze, uczciwości trudno jest mi pisać. Okazuje się, że i czytać jakoś o tym trudno. Bardzo bym chciał żeby mnie zadeptali oponenci w tej kwestii. |
Re: Strych /wiersz/ * przez Lukasz_Stadnicki dnia 26-02-2003 o godz. 17:58:44 http://www.portalliteracki.pl | To ja będę w lekkiej opozycji do kolegi i bardzo mnie to cieszy, bo już zaczynałem czasami podejrzewać, że mam brata bliźniaka, o którego istnieniu rodzice mnie nie poinformowali. Ja na ten stryszek sie zakradam i uchylam z ciekawością klapę od włazu. Bo u mnie w rodzinie, inaczej niż u Kasi to strychy raczej bywały rzadko odwiedzane i cokolwiek tajemnicze - freudowskie prawie.
Może ja jednak cokolwiek "romantyczny jestem", ale ta koncepcja, że wzruszenia to coś co pozostaje człowiekowi jeszcze, gdy pozbędzie się honoru, uczciwości, wiary przemawia. I przemawia to, że odkłada się a nie do końca. Bo przecie strych jest we własnym domu. To ładne przedstawienie, że człek coś ma - a zatem się dobrze czuje - ale rzadko używa. Odczytuję w tym sporą dozę ironii.
Podoba mi się to, że zdolność wzruszania się ma miejsce obok rzeczy tak szlachetnych.
Podoba mi się także to, że można to odnieść do poezji autora, który najpierw walnął nam kiepskimi młodzieńczymi jakby wzruszeniami lirycznymi, a potem to odłożył i zaczął pisać dobrą poezję - ale nie bez pewnego żalu. I chyba stale dręczy go jakaś myśl, że coś pięknego nieco porzucił, że to coś jest obok niego i że gdy pisze bardziej intelektualnie (i co tu dużo gadać lepiej) to oddala się od strychu. A na strychu może być Księga i Ojciec i Ptaki.
To wszystkie skojarzenia jakie tekst we mnie budzi czynią go dla mnie bardzo żywym. Nawet nie razi mnie zbytnia prostota. |
Re: Strych /wiersz/ * przez Rojewski dnia 26-02-2003 o godz. 18:16:23 http://www.netkultura.pl | Dziękuję Redaktorowi za tę opozycję. Mnie też kamień z serca.
:-)
PS I tak nas mają co poniektórzy za sitwę, co mi pochlebia poniekąd.
:-)))))) |
|
|
Re: Strych /wiersz/ * przez Kasia. dnia 26-02-2003 o godz. 14:56:39 | A na stryszku u mojej babci jasno i pranie się tam często wiesza.
Wierszyk fajny, może nieco za proste to wszystko. Może w tym urok? Ja wchodzę w ten stryszek. na ten stryszek |
|
|
Re: Strych /wiersz/ * przez nete dnia 30-11-2008 o godz. 20:55:36 | | brakuje mi czegoś w stylu 'zapal światło, choć za mną i znajdziemy to czego szukamy od lat, zabarwimy na nowo nasz pusty świat' mimo to podoba mi się i zaintrygowało mnie:) |
|
|
| |
Portal Literacki - Fabrica Librorum 1998-2011 poczta małpiatka portalliteracki.pl Publikowane teksty są własnością ich autorów. Kopiowanie, powielanie, odtwarzanie publiczne bez zezwolenia jest zabronione. |
Reklama w Portalu Literackim
|
|