http://www.portalliteracki.pl PHP-Nuke Powered Site pl-pl http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46374 <br /> <br /> <br />Wytworne damy mają w suknię wszyte tysiąc róż <br />panowie we frakach zatańczą walca gdy zabrzmią słowa &bdquo;Alles walzer!&rdquo; <br />po ceremoniale otwarcia sezonu <br />w ostatni czwartek karnawału po rytualnym wejściu w dorosłość debiutantów <br />wprowadzeniu do towarzystwa w takt &quot;F&auml;cher-Polonaise&quot; opus 525 <br />Wiedeń tańczy plotkuje bawi się dobrze zarabia najważniejsze to widzieć <br />i być widzianym mieć stylowe spinki do mankietów koszuli firmy Montblanc <br />posiąść ten wysoki status szczyt Alp i dach Europy <br />Zasiąść w loży pośród uprzywilejowanych czytających i piszących <br />wiecznym piórem które określa prestiż <br />&quot;Ta biała plamka na skuwce przypomina mi pokryty śniegiem szczyt&rdquo; <br />gwiazda o sześciu ramionach najwyższy poziom kultury piśmienniczej <br />odbita w szczerym złocie przyozdobiona diamentami <br />mogłoby być prezentem od zarządu korporacji z inskrypcją &ldquo;Piękno pracy&rdquo; <br />ludzkich rąk piszących historię dobrą albo złą są tu wszyscy święci <br /><em>koronowane głowy znani politycy celebryci hollywoodzkie gwiazdy,</em> świętują <br />zwycięstwo optymizmu nad chaosem niebawem świat stanie w pożodze <br /> <br /> <br /> <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46373 wsiadał do promu kosmicznego astronauta <br />nazwiskiem Naryszkin lub na wschód od Moskwy, <br />zaciskał kolana i zęby, oszukiwał przestrzeń <br />w wolne od grawitacji noce, w skupiskach galaktyk <br />żyjących własnym życiem nikt mu jeszcze nie nazwał <br />muzyki urządzeń sterowanych ręcznie, kierunków nawigacji <br /> <br />dryfuje bezpiecznie w ciemnej materii, jego ciało <br />emituje ciepło, zasypia spokojnie odcięty od świata <br />działem nowinek technicznych, rozpowiada maszynom <br />o dzieciach i rybach, zakaz dotykania obowiązuje wszystkich http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46372 http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46371 kiedy przybiega pewna epoka właśnie się kończy <br />a ona wciąż uparcie nie chce przyjąć tego do wiadomości <br /> <br />zachłannie łapie motyle <br />musi chociaż zapamiętać gdzie rosną kosztele <br />gdzie papierówki gdzie malinówki <br />a gdzie agrest <br /> <br />w powietrzu jeszcze unosi się zapach jaśminu <br />czerpiąc wodę ze studni wciąż <br />odnajduję w niej płatki <br /> <br />to wszystko na nic <br /> <br />w zamieszaniu nawet nie zauważy <br />kiedy zapomni zamknąć klatkę <br />i uciekną z niej króliki <br /> <br />wszystko na nic <br /> <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46370 żartowaliśmy sobie z malutkiej Yuko <br />mówiąc że była prawnuczką szogunów <br />płowowłosy Lars nie żartował wcale <br />podając się za potomka Wikingów <br /> <br />ja wywodziłem się w krzywej linii <br />od Wandy co wzgardziła Niemcem <br />i wiwatowałem na cześć Lecha <br />który chciał zrobić z Polski kraj wiśni <br /> <br />tymczasem chropawy papier toaletowy <br />był ustrojową namiastką złotego runa <br />dowodził wyższości systemu bo gdy był <br />to wycierał i drapał za jednym zamachem <br /> <br />rolkę tej właśnie higienicznej taśmy <br />przyczepił Lars agrafką do plecaka Yuko <br />i szła malutka Japonka ulicą Floriańską <br />a za nią rozwijała się brudnoszara fala <br /> <br />trzęsło się stare miasto od rechotu gapiów <br />epicentrum sunęło po królewskim szlaku <br />gdy Lars uwolnił Japonkę od wzburzonej fali <br />serce Wikinga zmiękło a w tle dymił Kraków <br /> <br />* * * <br /> <br />prawnuczka szogunów i dziedzic Wikingów <br />osiedlą się razem w nadmorskiej prefekturze <br />co jakiś czas przyślą mi zdjęcie rodziny <br />powiększonej o kolejne szoguniątko <br /> <br />w końcu zapomnę o nich a oni o mnie <br />nie wiem gdzie byli gdy zatrzęsło się morze <br />ani jak potraktowała ich okrutna mętna woda <br />głupio mi że pamięć ożywiła papierową falę <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46369 Ładne i co więcej? Komuś się podoba <br />racja się schowała pod szyldem estety <br />wiedzieć i być pewnym mocnych słów choroba <br />co się prawdą mieni a maluje bzdety <br /> <br />Niech sobie maluje, życie nie koronka <br />jest chmura i kamień ogień także woda <br />wiatr przez łzy sepleni a echo się jąka <br />jednemu odejmie a drugiemu doda <br /> <br />pomnoży podzieli liczbą przez liczenie <br />wynik tak czy owak zawsze jest ujemny <br />nawet jasność wiarą przeplatając cienie <br />nic ci nie poradzi że mrok bywa ciemny <br /> <br />Jestem tylko chwilą, zniknę i przepadnę <br />prawdą w głąb istoty pomiarem detali <br />zaś miara ogólna w tym tkwi co jest ładne <br />nim się w swoim czasie na popiół nie spali <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46368 <br />z netu elita wyśmienita <br />spogląda w mroźny poranek <br />komu szlachetna myśl zaświta <br />sprzedać co wcześniej sprzedane <br /> <br />półnaga gwiazda endemiczna <br />zwabiła cyckiem wyrostka <br />&bdquo;chętnie bym nabył&ldquo; ale piczka <br />zakryta. może zazdrosna <br /> <br />albo ten gostek (myślał głośno) <br />łysawy kacyk od acta <br />profilaktycznie stroną sprośną <br />tłumaczy fakty po faktach <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46367 Komunikaty na plakatach: KAŻDE MIEJSCE JEST <br />DOBRE NA DRZEMKĘ. Nie trzeba ją prosić dwa razy, <br />mówi: OK i zwija się w kłębek. Gołębie <br />podrywają się przed sennym autobusem, plusem tamtych <br /> <br />dni była jakaś nieograniczona wolność, zanik astmy <br />na jakiś czas, powtarza w rozmowach jej Matka. <br />Ufam jej, jak szczery gówniarz. Wyrównać o moment <br />to, czego nie mogę wyprostować od roku. Próbuję, <br /> <br />staram się, ale pomimo starań żadna ze stron <br />nie odpuszcza, jesteś gówniarz i kończą się wszelkie <br />rozmowy. Liczmany nie zanotują żadnej straty, <br />żadnego ubytku, w górnym rzędzie brakuje mi piątki, <br /> <br />dlatego: stul synu piąstki, odleciały gołąbki, autobus <br />stanął a na nas czeka: wyliniała babuszka, ciepły koc <br />i poduszka. <br /> <br /> <br /> <br /> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46366 <div>Niby wczoraj twój głos przybiega&nbsp;</div><div>i zmartwychwstanka w piasku się kręci</div><div>a my ręką jak struna powietrza</div><div>sięgamy pod owal ciemnego nieba&nbsp;</div><div><br /></div><div>Obce usta wydęte trwogą</div><div>krzyczą zawzięcie</div><div>&ndash; nie trzeba</div><div>&ndash; nie trzeba!</div><div><br /></div><div>Z białych dróg, rzek skutych lodem</div><div>wracają do domów wynędzniałe zwierzęta</div><div>i można pomyśleć, że śpi w nich człowiek</div><div>a sen jego, jak wyrzeźbiony kamień &ndash; pamięta,</div><div>wciąż jeszcze pamięta czym pachnie młodości</div><div><br /></div><div>Cherubów cienie mkną przez widnokrąg</div><div>wierzchem, na białych łaniach,&nbsp;</div><div>czas zgubił tempo i Ziemia toczy się zwolna,</div><div>wronią się bliźni w czas (nie)kochania</div><div>&ndash; dogasa świtu blada pochodnia&nbsp;</div><div><br /></div><div>Oto są rycerze z legendy. Lądy &ndash;</div><div>pękają im pod stopami,</div><div>łopoczą na wietrze ospałe chorągwie</div><div>i dzwoni noc gwiazd ostrogami</div><div><br /></div><div>Tabor rozłożył się wzdłuż traktu</div><div>nieopodal krwawią wiśniowe sady</div><div>stąd już blisko do zamku &ndash;</div><div>ostatniej stacji z niedokończonej wyprawy</div><div><br /></div><div>Odpocznę u brzegów dębowej wody&nbsp;</div><div>koń się napoi widokiem znajomych ptaków</div><div>jakież to dukty zwiodły nas w te gościnne progi,</div><div>gdzie liści szelest odbiera pamięć wygnanym?</div><div><br /></div><div>Tyle wód upłynęło od pożegnania</div><div>tylu ludzi umarło w moim sumieniu</div><div>tylko ja nie chcąc myśleć o umieraniu&nbsp;</div><div>sam żyję we własnym widzeniu</div><div><br /></div><div>Jakie mi góry stężałe w zamyśleniu&nbsp;</div><div>koń wystuka po trzykroć z podkowy &ndash;</div><div>jestem jedynie własnym życzeniem</div><div>i na własne życzenie nie wracam z Golgoty</div><div><br /></div><div>Oto padają cienie na miasto&nbsp;</div><div>na wieże zatknięte wśród domów</div><div>jak dłonie tęsknoty, czy maszty</div><div>porzuconych okrętów,</div><div>w których ptak uwił gniazda</div><div>i spłodził pisklęta &ndash;</div><div>Oto milczący świadkowie</div><div>tego, o czym już nikt nie pamięta.</div><div><br /></div> http://www.portalliteracki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=46365 <br />Dzień znów jak co dzień, coś i nic <br />przyciasnym krokiem chwil otwiera <br />scenę gdzie chytry aktor widz <br />plasterki chude kroi zera <br /> <br />nim śmiech oddziela od głupoty <br />odważa prawdy parę deko <br />po nożu siódme płyną poty <br />w mrocznej otchłani puste wieko <br /> <br />kap, kap odmierza czas kolorem <br />rumieniec życiodajnej siły <br />miesza zapachy smród z fetorem <br />co w ziemską drogę nas skusiły <br /> <br />śmignie pod dachem gdzieś jaskółka <br />zjeży się chmura na urwisko <br />a dzień zakreśla równe kółka <br />wzorem promienia w dal i nisko <br /> <br />dal się oddala w czas podróżą <br />niskość powoli je kolacje <br />tym co się mają i co służą <br />za czarno białą życia racje <br /> <br />i nic przez nieskończenie wiele <br />otworów sączy jad słodyczy <br />strojąc półtony strun w popiele <br />palcem co licząc się nie liczy <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />